Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Σάββατο, 13 Νοεμβρίου 2010

Περίληψη...

'Έχεις πολλά μέσα σου που θέλουν να βγουν'...

Κάποτε οδηγείς τα πράγματα στο τέλος πιο γρήγορα απλά για να μην εκκρεμούν για καιρό. Κάποτε δεν τα οδηγείς πουθενά γιατί θέλεις να δώσεις ευκαιρεία. Ακόμα κι'ένα φαινομενικά αθώο όχι θα είναι για σένα η σκανδάλη για το τέλος. Και δεν το θες. Ήδη προσπέρασες αρκετά όχι...

Η ομοφυλοφιλία είναι συναισθηματική ανισορροπία, κάτι δε εντελώς διαφορετικό απ'τα σεξουαλικά βίτσια. Το αρνήθηκες. Ουδέν κρυπτόν από τον ήλιο. Απλά περνούσες για διαφορετική, αληθινή. Ένα 'ναι, έτσι είναι όπως τα λες, είμαι λεσβία' τότε, θα σε ανέβαζε ακόμα πιο ψηλά. Έπρεπε να το είχες καταλάβει. Το πρόβλημα δεν είναι το νά'σαι λεσβία. Είσαι πάνω απ'όλα γυναίκα Το πρόβλημα είναι το νά'σαι ψεύτρα. Ακόμα μια κοινή ψεύτρα...

Οι 'νορμάλ' νοητικά έχουν δείκτη νοημοσύνης 90-108. Αρκετά μεγάλη η διαφορά. 89 είναι βλακεία. 109 είναι ευφυία. Αλήθεια, αν εσύ έχεις 120 και ο άλλος 156, εσύ με το 120 τι είσαι για τον άλλο? Πανηλίθιος θα θεωρείτο αλαζωνεία έ?

Σ'αρέσει η ισότητα. Και καλά κάνεις. Όλοι είναι ίσοι. Εκτός απ'αυτούς που σε άγγιξαν. Είτε στο κορμί, είτε στο μυαλό, είτε στη ψυχή. Αν μετά τους θεωρείς ίσους μ'αυτούς που δεν το έκαναν, τότε είναι αχαριστία κι'εγωισμός. Και το τίμημα είναι πολύ μεγάλο...

Δεν άντεξες να τον μοιράζεσαι. Δεν άντεξες να είσαι ακόμα μια, έστω και σημαντική. Ήθελες να είσαι η μόνη σημαντική. Έδωσες τελεσίγραφο. Κι'έχασες. Το μετάνοιωσες. Αλλά θα περάσει. Μην κάνεις το λάθος να επιστρέψεις. Θά'ναι χειρότερα. Έπαιξες, έχασες, δεν θα τον ξεχάσεις, δεν θα τον βγάλεις απ'το μυαλό σου και την καρδιά σου ποτέ, αλλά προχώρα. Πίστεψέ με, ήσουνα τόσο σημαντική, όπως αρκετές άλλες κι'ας μην το χωράει το μυαλό σου, που θα χαρεί όταν σε δει ευτυχισμένη. Ξανά. Μη ξεχνάς σ'έκανε ευτυχισμένη. Και ξέρει αν είσαι ή όχι...

Χαρίζεις το κορμί σου. Σ'αρέσει να παίζεις τους άνδρες στα δάκτυλά σου. Σ'ενοχλεί όταν κάποιος σε βαριέται και φεύγει χωρίς να τον διώξεις. Κι'ας ήσουνα έτοιμη να τον διώξεις. Σ'ενοχλεί όταν κάποιος δε σου κάθεται. Κι'ας μην τον θες πραγματικά. Ξαφνικά βρίσκεις κάποιον που δεν θες να χάσεις. Κι'ας μην είσαι τρελλή μαζί του. Ξεχνάς πως σε κατάλαβε, του άρεσες γι'αυτό που είσαι και γι'αυτό σε πλησίασε. Ήδη τον έχασες. Τώρα παίζει μαζί σου...

Σ'αγάπησε. Δεν ήθελε να τον αγαπήσεις. Ή μάλλον ήθελε, αλλά δεν στο ζήτησε. Όμως δεν τον κατάλαβες. Τον ενοχλεί να αγαπά και να μη μπορεί να προσφέρει. Τον ενοχλεί να αγαπά και να μην υπάρχει. Και του δείχνεις συνέχεια πως δεν υπάρχει. Εκτός της στιγμής που όλοι οι άλλοι εξαφανίζονται. Αντέχει ακόμα. Μέχρι πότε? Μήπως τελικά τον αγαπάς και ξεφεύγεις σε αναμνήσεις για να διαγράψεις την καρδιά σου? Αν ναι βιάσου. Ίσως τον χάσεις. Τότε που δεν θ'αντέξεις να το πολεμάς...

Το μυαλό πλανεύεται με ωραία λόγια. Η ψυχή μαγεύεται απ'τις εικόνες που δημιουργεί το πλανεμένο μυαλό. Δίνει χρώμα σε απλά πράγματα. Και μετά ζει με τις αναμνήσεις και την προσμονή. Ή τον πόνο της έλλειψής τους. Παράξενο έ? Η αλήθεια είναι γυμνή, απλές λέξεις που κάθονται σαν βέλη στο μυαλό και χύνουν το δηλητήριό τους στη ψυχή. Βάλσαμο ουσιαστικά, θάνατος για τους πολλούς. 'Σ'αγαπώ'... Ακούγεται σα ψέμα έ? Εκτός αν θες να τ'ακούσεις. Τελικά όλη η ζωή είναι μια αλήθεια κι'ένα παραμύθι. Κι'ανάμεσά τους ο πόνος. Πότε αληθινός, πότε ψεύτικος. Όχι. Πάντα ψεύτικος. Γιατί πηγάζει απ'το παραμύθι που δεν έζησες, απ'το παραμύθι που σου χάλασαν. Κοιμήσου. Τα όνειρα σε κρατούν ζωντανή... Στο παραμύθι σου...

2 σχόλια:

Anael είπε...

νομίζω ότι για κάθε φορά που δεν της ζήτησε να τον αγαπήσει, εκείνη έχανε άλλη μια μάχη με τον εαυτό της..

τελικά θα βρίσκονται μόνο στα όνειρα..
εκτός αν τις ώρες που κοιμάται εκείνη,ξυπνάει αυτός..

καλημέρα!

Emperor είπε...

Καλημέρα!!! :-)