Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Σάββατο, 15 Ιανουαρίου 2011

Αξίζεις...



Ο Dale Carnegie είχε πει πως μπορείς να κάνεις περισσότερους φίλους σ'ένα μήνα αν ενδιαφερθείς γι'αυτούς παρά σ'ένα χρόνο προσπαθώντας να τους κάνεις να ενδιαφερθούν για σένα. Κάτι όπως το like στο facebook ή τα σχόλια στα bloggs ή τα μπράβο και τα χαμόγελα στη ζωή. Εκείνο που δεν είπε είναι πως και πάλι οι πλείστοι θα ανταποκρίνονται ενόσω ενδιαφέρεσαι γι'αυτούς και θα εξαφανιστούν όταν πάψεις να δείχνεις, τονίζω το να δείχνεις κι'όχι το να πάψεις να ενδιαφέρεσαι, γι'αυτούς. Όπως επίσης δεν είπε πως οι πλείστοι άνθρωποι σε θυμούνται όταν είναι καλά ή όταν έχουν την ανάγκη σου κι'όχι όταν δεν είσαι καλά ή όταν δεν είναι καλά, ξεχωρίζοντας πάλι το 'δεν είναι καλά' απ'το 'έχουν την ανάγκη σου', αν και αρκετές φορές αυτά πάνε μαζί. Σε τελική ανάλυση η λέξη 'φίλος' έχει την γενικότερη έννοια του 'κάνω παρέα επειδή με κάνει να περνάω καλά'.

Κάτι ανάλογο γίνεται και με τις απόψεις για διάφορα θέματα, κυρίως τα κοινωνικοπολιτικά και τα θρησκευτικά, καθώς και με το σεξ. Αν και μ'αυτό τα πράγματα είναι κάπως πιο απλά. Αν καταφέρεις να με κάνεις να σε γουστάρω μπορεί να σου κάτσω. Αλλά το 'σε κάνω φίλο μου αν συμφωνείς με μένα' είναι το πιο διαδεδομένο. Κι'ας είμαι υπέρμαχος του 'διαφωνώ μ'αυτά που λες αλλά θα υπερασπίζομαι μέχρι τέλους το δικαίωμά σου να τα λες' ή το 'σε θέλω φίλο μου για την ποιότητα του χαρακτήρα σου κι'όχι για τις απόψεις σου με τις οποίες διαφωνώ'.

Κάποτε βλέπω να κλαίγονται για χαμένους έρωτες, να θυμώνουν και να βρίζουν επειδή δεν τους κάθεται κάποια ή νοιώθουν πως τους κοροίδεψε, να κρίνουν αρνητικά ανθρώπους που οι ίδιοι επέλεξαν για σύντροφο, φίλο κλπ, να κάνουν τους σπουδαίους και τους τρανούς επειδή δεν τους άρεσε κάτι που λέχθηκε, να απαιτούν αποκλειστικότητα, να σου χαμογελάνε επειδή σε χρειάζονται, πράγματα γενικά που έκανα και γω στο παρελθόν, και να θέλω να αρχίσω τα φάσκελα. Απ'την άλλη όμως σκέφτομαι πως πλέον αυτό είναι η ανθρώπινη φυλή. Ένα συνεχές 'αν πάρω θα δώσω' και 'σ'έχω από κοντά μήπως σε χρειαστώ', ή ακόμα 'έχω αρκετούς γύρω μου δεν σ'έχω ανάγκη'. Άλλες φορές αποφεύγουμε να αναλάβουμε ευθύνη των πράξεών μας και των επιλογών μας ουσιαστικά, καταφεύγοντας σε λόγια όπως το 'το ξέρω αλλά' ή 'εγώ θα φταίω' ή 'τι να κάνω' κλπ.

Σε τελική ανάλυση, οι άνθρωποι γύρω μας είναι δική μας επιλογή, άρα τους αφήνουμε να συμπεριφέρονται έτσι για δυο λόγους. Επειδή έτσι θέλουμε κι'επειδή έτσι φαίνεται στους τρίτους πόσο διαφέρουμε εμείς απ'τους χειρότερούς μας ή πόσο καλοί είμαστε όταν έχουμε γενικής αποδοχής άτομα γύρω μας. Στην πραγματικότητα προσπαθούμε να πάρουμε αξία απ'τους γύρω μας ενώ στην ουσία και εκείνοι το ίδιο κάνουν. Αλλά ξεχνάμε πως ο άνθρωπος που αξίζει μπορεί και μόνος. Και πως αν αξίζεις δεν έχεις γύρω σου ανθρώπους. Έχεις απέναντί σου να σε πολεμάνε, πίσω σου να σ'ακολοθούνε και δίπλα σου να σε στηρίζουν. Αλλά η πορεία χαράζεται από σένα. Γιατί απλά αξίζεις...

4 σχόλια:

Βούλα είπε...

εχω την σοβαρή υποψία οτι μπήκες στην κλιμακτήριο....

ααααααααααα...
και αν σου ξανακάνω like στο facebook
να μου τρυπήσεις την μύτη.....
:P :P :P :P

σματς σμουτς αμαρτωλό φατσουλινι..

Emperor είπε...

Εγώ πάλι είμαι σχεδόν σίγουρος! ΧΑΧΑΧΑ!!!!! Φιλιά μελαχροινή ξανθούλα μου! :-)

Lali είπε...

"Αλλά ξεχνάμε πως ο άνθρωπος που αξίζει μπορεί και μόνος. Και πως αν αξίζεις δεν έχεις γύρω σου ανθρώπους.Έχεις απέναντί σου να σε πολεμάνε, πίσω σου να σ'ακολοθούνε και δίπλα σου να σε στηρίζουν."

Και μόνο αυτό να 'χες γράψει..

Emperor είπε...

Θά'σουν δίπλα μου...