Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Σάββατο, 21 Αυγούστου 2010

Όμορφα...


Έχω πολλά στο μυαλό. Σαν πυρηνικός αντιδραστήρας που ξεκίνησε να λειτουργεί και δεν σταματά μέχρι να εκραγεί ή να τελειώσει και ο τελευταίος πυρήνας. Πράγματα που αφήνονται ελεύθερα στη φύση, με λέξεις διά στόματος ή της πέννας και του πληκτρολογίου. Με έντονο άμεσο συναισθηματισμό για τις καληνύχτες μου και ενίοτε κάποιες καλημέρες μου ή έμμεσο πλέον συναισθηματισμό και οργανωμένη γραφή για τα ποστ μου. Ο κόσμος αλλάζει, νομίζει, το σύμπαν φθείρεται, η ύλη και η ενέργεια αλλάζουν μορφές αλλά διατηρούνται αιώνια. Για μας τίποτα δεν αλλάζει. Το φεγγάρι είναι πάντα ίδιο, εδώ και τόσα χρόνια που το βλέπουμε, ο ήλιος το ίδιο, η φύση περίπου το ίδιο... Εκείνο που σίγουρα είναι διαφορετικό είναι η ματιά μας. Επειδή αλλάζει η καρδιά μας και το συναίσθημά μας. Ο λόγος? Οι άνθρωποι που μπήκαν στη ζωή μας. Κάποιοι είναι ο λόγος που η πανσέληνος τ'Αυγούστου θά'ναι διαφορετική φέτος. Ίσως πιο ωραία, ίσως μοναδική, σίγουρα ξεχωριστή. Όπως και η βροχή που περιμένουμε να ποτίσει τη γη και τη ψυχή μας. Όπως κι'ο κόσμος. Ξαφνικά, ακόμα και με την ασκήμια που υπάρχει, είναι πιο όμορφος. Τόσο όμορφος όσο κι'εσύ... Καλημέρα...

Δεν υπάρχουν σχόλια: