Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Παρασκευή, 21 Μαΐου 2010

Κλικ...

Κλικ. Αυτό κάνει το μυαλό. Έτσι λέμε. Αλλά κι'η καρδιά. Κάποτε χρειάζεται. Γιατί μόνο έτσι βλέπεις τι κάνεις, τι είσαι. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Φτάνει ν'ανακαλύψεις το λόγο. Ότι κι'αν σου πούνε, ότι κι'αν σου κάνουν, αν είσαι σ'άμυνα, ή ακόμα και σ'επίθεση, ένα πράγμα θες. Να γλυτώσεις, να νικήσεις ίσως, να πολεμήσεις. Μέχρι να δεις χαλαρά τι κάνεις. Και να νοιώσεις, κι'ας μη νοιώθεις, πως θά'νοιωθε ο άλλος αν έβλεπε ότι βλέπεις, αν έκανε ότι κάνεις. Κι'έρχεται στιγμή που βλέπεις. Καθαρά. Μπορεί να μην σε κοροίδεύει όπως πιθανόν να νομίζεις, μπορεί και ναι. Μπορεί να μη σου κάνει ότι κάνεις, μπορεί και ναι. Αλλά βλέπεις πλέον το τι κάνεις, το τι έκανες, το τι θα κάνεις. Κάποια θα τα ξανακάνεις, κάποια ποτέ ξανά. Αλλά τώρα ξέρεις. Γιατί έγινε αυτό που κανείς δεν κατάφερε να κάνει πριν σε σένα. Ένα κλικ. Καληνύκτα. Κι'αν αργήσουμε να τα πούμε ξανά, το κλικ έγινε. Ο λόγος φανερώθηκε. Τώρα είδα. Τώρα ξέρω. Κλικ...

2 σχόλια:

Raindrops on Roses είπε...

η αλήθεια είναι μπρος στα μάτια μας πάντα..από μας εξαρτάται αν θέλουμε να τη δούμε..συνήθως βλέπουμε μόνο κομμάτια της και τότε πέφτουμε στην πλάνη..τη στιγμή που "νομίζουμε" ότι βλέπουμε χάνουμε την αλήθεια μας..μα ευτυχώς υπάρχουν και τα κλικ που μας τα φανερώνουν όλα..
καλό βράδυ

Βούλα είπε...

αυτο μήπως δεν ειναι το νόημα της ζωης;...
όσο ποιο πολλά κλικ...
τόσο ποιο ζωντανοί αισθανόμαστε...
χωρίς κλικ εγω....δεν....
Καληνύχτα last emperor