Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη, 18 Μαΐου 2011

Έλα...



Πανσέληνος... Η πυκνή σκόνη που αιωρείται περιορίζει τη σκέψη στη γη, αφήνοντας το σύμπαν μια φαντασίωση που έχει τη μορφή σου, το κορμί σου... Σκόνη... Όπως στη ζωή μας που κάθεται και διαλύει τα πάντα, παίρνοντας ονόματα όπως συνήθεια, ρουτίνα, αδιαφορία... Κι'όμως, πίσω απ'τη σκόνη το φως δείχνει το δρόμο στη ψυχή, στο πνεύμα, στη ζωή... Όπως η πανσέληνος απόψε... Όπως ο ήλιος αύριο... Κι'ένα απαλό αεράκι, μια αύρα έρωτα, αγάπης, πάθους, πόθου... Έλα...

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

pws de se eixa anakalypsei esena poulaki mou;elenh.

Joyce είπε...

Εξακτεμουά!!!
Καλημέρα σου

Emperor είπε...

Καλησπέρα Joyce... :)

Emperor είπε...

Ανώνυμη ... Ελένη. Να υποθέσω πως τώρα που μ'ανακάλυψες ολοκληρώθηκες σα γυναίκα! Καλησπέρα! :)

Υ.Γ. Και επειδή από χθες λόγω βλάβης δεν έχω σύνδεση σπίτι, όταν και αν δεήσουν να επιδιορθώσουν την βλάβη - μάλλον Σαββατοκύριακο που θα πληρωθούν υπερωρίες απ'ότι υπολογίζω - θα έχω και e-mail σου που θα μου λέει το πόσο ευτυχισμένη είσαι που ύστερα από τόσα χρόνια ανακάλυψες και συ τον Αυτοκράτορά σου έ? :ΡΡΡΡΡ

Ανώνυμος είπε...

nai agapaki mou me ftiaxneis trella.filakia zorika.elenh.