Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2013

Περιθωριακός κι'αμαρτωλός...



Προσωπικά ασχολούμαι μόνο με σεξ. Όχι τόσο στο να κάνω, όσο στο να μιλάω. Ότι δηλαδή κάνει κι'όλος ο κόσμος με τη δικαιοσύνη, την αλήθεια, τη φιλανθρωπία, τη δημοκρατία, το σεξ κ.α. Αλητήριος. Το προτιμώ, και το δηλώνω. Δε μπορώ να συζητήσω σοβαρά σχεδόν με κανένα. Βλέπετε δεν έχω ούτε ένα απ'τα χαρακτηριστικά ενός καλού χριστιανού, όπως η ταπεινοφροσύνη, η ευσέβεια, ο σεβασμός κλπ και με το δικό μου μυαλό οι πλείστοι άνθρωποι λένε μαλακίες και κάνουν πουστιές. Ο καθ'ένας μας θεωρεί πως είναι σωστός και δίκαιος και οι άλλοι σφάλουν κι'είναι βλάκες και πονηροί. Κι'όταν τους πω πως κάνω ακριβώς ότι κάνουν κι'αυτοί, με κοιτάνε έτοιμοι να με ξεκοιλιάσουν που τους λέω πόσο σκάρτοι είναι. Τόσο σκάρτοι όσο κι'εγώ. Όταν τους πω 'απόδειξέ μου πως αυτό που λες είναι σωστό' αλλάζουν κουβέντα. Όταν τους πω 'δείξε μου τ'αποτελέσματα και πες μου αν δικαιολογούν την άποψή σου' μου λένε 'φταίνει οι συγκυρίες, η κυβέρνηση, οι πλούσιοι που μας έφαγαν τους κόπους μας και μας αδίκησαν' κι'άλλα συναφή. Όταν κάνω υπομονή και δεν δίνω σημασία, με παίρνουν για χαζό. Όταν θυμώσω με κακοχαρακτηρίζουν. Όταν αγριέψω και τους πω 'ανήκω στο 1 τοις εκατό των πιο έξυπνων ανθρώπων στον κόσμο άρα όσο έξυπνος κι'αν είσαι είμαστε λιγότερο από εκατό άτομα εδώ άρα δεν είσαι πιο έξυπνος από μένα γι'αυτό πούλα αλλού μούρη, όχι σε μένα' (κι'αυτό για να μην αρχίσω το ξύλο) με λένε είρωνα και αλαζόνα. Κι'όταν κάποτε συζητώ με πιο έξυπνούς μου βλέπω πόση σημασία έχει το συναίσθημα και τα πιστεύω στη συμπεριφορά και στο χαρακτήρα του ανθρώπου και λέω 'Μακάριοι οι πτωχοί το πνεύματι' και είμαι χαμένος από χέρι κι'εδώ. Κάποιες φορές σκέφτηκα να αρχίσω να βοηθάω κάποιους ανθρώπους που φαίνεται να έχουν πραγματική ανάγκη. Και τότε το ταγκαλάκι, όπως λέει κι'ο πάτερ Παϊσιος, με πειράζει φανερώνοντάς μου πόσο ανάξιοι είναι οι πλείστοι απ'αυτούς, λόγος που τους έκανε να φτάσουν εκεί που έφτασαν. Και το αποκορύφωμα είναι φυσικά κάθε φορά που έχει εκλογές, είτε εκεί είτε εδώ, το πόσες μαλακίες ακούγονται απ'τους πολιτικούς, το πόσες μαλακίες ακούγονται απ'τους οπαδούς των πολιτικών και το πόσες μαλακίες κάνουν όλοι ανεξαιρέτως, ο καθ'ένας για πάρτυ του, για να ακούσει μπράβο ή για να νοιώσει σπουδαίος. Μαλάκας εννοείτε, αλλά δεν έχει σημασία.

Μπορώ ν'αλλάξω τον κόσμο? Όχι. Μπορεί ν'αλλάξει ο κόσμος? Όχι. Θέλει ν'αλλάξει ο κόσμος? Όχι. Μπορώ ν'αλλάξω εγώ? Ναι. Μακρυά απ'τον κόσμο. Περιθωριοποιημένος κι'αυτοεξόριστος. Μ'ελάχιστους ανθρώπους γύρω μου που δεν θα μιλάνε και θα υποφέρουν σιωπηλά, όπως υποφέρω κι'εγώ με την κατάντια τη δική μου και του κόσμου. Ή μέχρι να γίνω καλός Χριστιανός, να έχω μόνο αγάπη στο μυαλό και στην ψυχή για όλους, εχθρούς και φίλους, να βοηθώ απ'το υστέρημά μου και να προσεύχομαι για όλο τον κόσμο. Μέχρι τότε το μόνο που θα με ενώνει με το πλήθος είναι το σεξ. Αυτό για το οποίο όλοι ξέρουν να μιλάνε κι'ας το κάνουν ελάχιστοι. Αν μη τι άλλο οι συνομιλίες μας θά'ναι ευχάριστες και θα μιλάμε στο ίδιο επίπεδο. Πάτωμα...

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

πάτωμα