Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2011

Local Hero...



Πολλές φορές ένας κόμπος σε πνίγει στο λαιμό... Ένας λυγμός... Τα μάτια βουρκώνουν και βλέπεις θολά... Και στ'αυτιά σου ακόμα ακούς απλές λέξεις γεμάτες νόημα και συναίσθημα... Δε μιλάς αν και θες πολύ... Χαμογελάς... Ναι... Ακόμα υπάρχεις απλά επειδή υπάρχεις για κάποιους άλλους... Γιατί απλά είσαι σημαντικός για κάποιους άλλους... Όπως κι'αυτοί για σένα... Ίσως να νοιώθεις το ίδιο μ'αυτούς, ίσως και περισσότερα αλλά σιωπάς... Τώρα είναι καλύτερα έτσι...

3 σχόλια:

Levina είπε...

Eίναι ευλογία να υπάρχεις, να ζεις, να είσαι σημαντικός για
κάποιους και άλλοι να είναι σημαντικοί με την παρουσία τους για εσένα.

Καλή εβδομάδα να έχεις my Emperor.

Coula είπε...

Ποτέ δε μου αρεσε η σιωπή...αλλά μερικές φορές επιβάλλεται!

φιλια

Emperor είπε...

Καλησπέρα κορίτσια! Φιλιά! :)