Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

Melodramma

Στην αγάπη τα δίνεις όλα λένε. Λογικό, αυτό σημαίνει 'Αγαπώ'. Στον έρωτα? Το ίδιο λένε. Λογικό ακούγεται. Όχι, δεν θα αναλύσω και πάλι τι είναι αγάπη και τι έρωτας. Αρκετές φορές το έκανα ήδη και δε νομίζω να συμφωνεί κανείς μαζί μου. Σκέψου όμως κάτι. Σε δίδαξε κάποιος πώς αισθάνεσαι όταν αγαπάς? Όταν είσαι ερωτευμένος? Όχι μάλλον. Όμως σ'αρέσει να είσαι. Ή μήπως σ'αρέσει να είναι μαζί σου? Εν πάσει περιπτώσει θα μου πεις 'ούτε τον πόνο μας τον δίδαξε κανείς αλλά τον μάθαμε'. Και έχεις δίκηο. Την αγάπη την έμαθες? Τον έρωτα? Ναι? Όμορφα, ευγενικά συναισθήματα που συνοδεύονται από αντίστοιχες πράξεις, ναι? Τότε ο πόνος που τα συνοδεύει τι θέση έχει σε ευγενικά αισθήματα? Πάει πακέτο? Τότε γιατί προσπαθείς να τα διαχωρίσεις? Γιατί δεν αφήνεσαι αφού ξέρεις την πορεία και τον κύκλο που θα κάνει? Αν έτσι τό'μαθες, κι'έτσι τό'μαθαν όλοι, γιατί προσπαθείς να τ'αλλάξεις? Μήπως προσπαθείς τελικά να μάθεις τι είναι αγάπη, απλά συνέχεια κάνεις λάθος κινήσεις?

Ας πάρουμε ένα ευτυχισμένο ζευγάρι. Είναι ερωτευμένοι μεταξύ τους και αγαπάνε ο ένας τον άλλο, ναι? Τι σημαίνει αυτό? Πως θυσιάζει τη ζωή του ο ένας για τον άλλο? Λογικά ναι. Αλλά σε πιο καθημερινές φάσεις σκέφτεται ο ένας τον άλλο, τηλεφωνούνται για μια κουβέντα, βγαίνουν μαζί, μιλάνε, γελάνε, πηδιούνται. Όχι? Οι ερωτευμένοι δεν πηδιούνται? Κάνουν έρωτα? Ο.Κ. Κάνουν έρωτα. Όλα ανέμελα έ? Αυτό είναι αγάπη και έρωτας έ? Υπάρχουν κι'άλλα? Ο.Κ. Κι'όλα τα άλλα.

Και οι δύο λοιπόν νοιώθουν ωραία. Μέχρι που κάτι πάει στραβά. Τότε ο ένας νοιώθει πως ο άλλος δεν τον αγαπά, τον απατά, τον κοροϊδεύει, πως αυτός θυσίασε τα πάντα κι'ο άλλος τίποτα, αρχίζουν οι θυμοί, οι ζήλιες, οι διαφωνίες, τα ξενοπηδήματα. Ναι, εδώ είναι πήδημα. Εκτός αν πέρασαν αρκετά χρόνια μαζί και ξαναερωτεύτηκαν με άλλους, ναι? Εν πάσει περιπτώσει. Παύεις ν'αγαπάς τον άλλο επειδή νοιώθεις πως δεν σ'αγαπά? Παύεις νά'σαι ερωτευμένη/ος επειδή νοιώθεις πως δεν σου προσφέρει τίποτα πλέον, άρα δεν παίρνεις? Και καλά κάνεις. Όμως έτσι δε σημαίνει πως τον/την αγάπησες κι'ερωτεύτηκες όχι γι'αυτό που ήταν αλλά γι'αυτό που ήθελες να πάρεις? Και δεν του/της πρόσφερες επειδή το ήθελες από αγάπη αλλά επειδή ήθελες αντάλαγμα? Κι'ας υποθέσουμε πως το αντάλλαγμά σου στον έρωτα ήταν ο οργασμός. Στην αγάπη? Και τώρα? Τι? Δεν τον ήξερες καλά? Τότε πώς αγάπησες κάποιον/α που δεν ήξερες? Μήπως απλά ένοιωσες ωραία επειδή σε είχε ανάγκη? Ή μήπως εσύ είχες ανάγκη ένα χάδι, ένα φιλί, μια αγκαλιά, ένα πήδημα, ή έστω να νοιώσεις πως αξίζεις και συ βρε παιδί μου συντροφιά, όχι μόνο τα κωλόπαιδα κι'οι τσούλες.

Όχι, δεν θα το συνεχίσω. Όμως να ξέρεις. Για ν'αγαπήσεις πρέπει ν'αγαπηθείς πολύ, πρώτα απ'τους δικούς σου, πράγμα σπάνιο σήμερα, και μετά από σένα. Κι'όταν αγαπήσεις ότι είσαι, όποιος/α είσαι, τότε θα αγαπήσεις και θα ερωτευτείς αληθινά. Γιατί ελκύεις ότι είσαι. Κι'αν νοιώθεις ωραία με σένα και νοιώθεις πως αξίζεις τότε θα ελκύσεις ότι αξίζει. Έτσι κι'αλλοιώς ελκύεις πάντα ότι αξίζεις. Και είναι κρίμα ν'αξίζεις και να το αρνείσαι ή να μην το ξέρεις. Οι ατέλειες δε διορθώνονται, πάντα. Και τότε αφήνεσαι ν'απολαύσεις. Και ναι, στον έρωτα χωράει το πήδημα. Στο κάτω κάτω αυτό που μπορούν να ταιριάξουν καλύτερα οι άνθρωποι είναι στον πόνο για να κλαίνε μαζί, στα κενά για να καταστρέφονται μαζί και στο πήδημα για να απολαμβάνουν μαζί. Στα μυαλά σχεδόν ποτέ. Είναι κι'ανιαρό συν τοις άλλοις. Και η αγάπη, ο έρωτας και το πήδημα δεν ζουν στην ανοία. Ούτε στην προσποίηση, ειδικά το τελευταίο. Γι'αυτό οι γυναίκες μη γίνεστε νοσοκόμες σε πληγωμένους αντρικούς εγωισμούς και οι άντρε μη γίνεστε προστάτες σακατεμένων αυτοπεποιθήσεων γυναικών για να καλύψετε τις ανάγκες σας. Γιατρευτείτε πρώτα εσείς. Και μετά αγαπήστε. Και θα πετύχει. Και η αγάπη, και ο έρωτας και ειδικά το πήδημα...


3 σχόλια:

Ειρήνη είπε...

Καλά τα λες... :(

Astrofegia είπε...

"Για ν'αγαπήσεις πρέπει ν'αγαπηθείς πολύ.."
Χμμμ δεν νομίζω...Αλλά τι ξέρω εγώ άλλωστε? :P

Emperor είπε...

Καλησπέρα κορίτσια... Φιλιά... :)