Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2011

Βαριεστημάρα...



Κάποιος θα μπορούσε να πει πως η βαριεστημάρα είναι αρρώστεια. Έτσι κι'αλλοιώς είναι ένα απ'τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα. Άλλος θα μπορούσε να πει πως είναι το αποτέλεσμα λάθους επιλογής. Άλλος πως η επιλογή δεν ήταν λάθος, απλά δεν ήταν λύση, μόνο διαφυγή, διάλειμμα. Άλλος πως δεν είναι τίποτα περισσότερο απ'το κενό της ψυχής μας που έρχεται και μας καταλαμβάνει κάθε λίγο και λιγάκι. Άλλος πως είναι αποτέλεσμα της ανοχής και της ανεκτικότητας που κι'αυτή είναι αποτέλεσμα της ανάγκης. Κι'άλλος απλώς μια συνήθεια. Ίσως να υπάρχουν πολλές εξηγήσεις. Τι σημασία έχει? Αν όμως η βαρεμάρα με κάνει ν'ακούω αυτά τα κομμάτια, τότε δηλώνω πως βαριέμαι αφόρητα. Το σίγουρο είναι πως νυστάζω. Και την κάνω σε λίγο. Όσο για την ανοχή και την ανεκτικότητα, ευτυχώς, θέλω να πιστεύω τουλάχιστο πως, έχω πάψει να βάζω τις ανάγκες μου πάνω απ'το εγώ μου. Οπότε η ανοχή είναι μόνο μια παρατεταμένη περίοδος ευκαιρειών πριν την απόρριψη. Μέχρι τότε θα φροντίσω να βαριέμαι. Γιατί κάποτε αξίζει περισσότερο να βαριέσαι και να απολαμβάνεις το σύμπαν σε στασιμότητα, ή ακόμα και να απομακρύνεται επικίνδυνα, παρά να τρέχεις να το προλάβεις και ξαφνικά να συνειδητοποιήσεις πως έμεινε πίσω περιμένοντάς σε και μετά πήρε άλλο δρόμο από σένα. Γιατί τότε όλα θα γίνουν μαύρη τρύπα. Και συ θά'σαι στο κέντρο...

2 σχόλια:

V είπε...

Εάν όταν βαριέσαι ακούς τέτοια κομμάτια!!!... μήπως η απόλαυση ενός σύμπαντος σε στάση να εύχεσαι να διαρκέσει λίγο ακόμη ?

Καληνύχτα Αυτοκράτορα !

Emperor είπε...

Μάλλον θα κρατήσω το σύμπαν ακίνητο! :)

Καλημέρα V! :)