Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη, 5 Σεπτεμβρίου 2012

Βράδυα...



Ποτέ δε μας νοιάζει το ενδιάμεσο. Ποτέ δε μας ενδιαφέρει η διαδρομή. Κι'ας είναι αυτή που μας βοηθάει να γίνουμε ότι είμαστε, να φτάσουμε στο τέρμα. Μας ενδιαφέρει κάπως η αρχή αλλά κυρίως το τέλος. Μας αρέσει μια ανατολή αλλά και να μην την δούμε, και να μην ξυπνήσουμε, και να χάσουμε το πρώτο τραίνο, το πρώτο αεροπλάνο, δε μας χαλά και τόσο. Ακόμα κι'αν χάσουμε τη δύση το ίδιο μας κάνει. Φτάνει το βράδυ νά'ναι όμορφο, νά'ναι όπως το θέλουμε, όπως τ'ονειρευτήκαμε. Κι'αμέσως ξεχνάμε όλες τις δυσκολίες της μέρας, της βδομάδας, της ζωής. Ξεχνάμε τα πάντα. Και όταν τελειώσει η βραδυά, η επόμενη μέρα μας βρίσκει χαρούμενους, λες και είδαμε χίλιες ανατολές μαζί, κι'ας μην την δούμε πάλι. Έτσι κι'αλλοιώς η φύση κι'ο κόσμος είναι καθρέφτης της δικής μας ψυχής. Η ωραιότητα είναι εκεί, φτάνει να μπορούμε να τη δούμε. Ναι, όλα γύρω μας είναι καλά ή κακά ανάλογα με το χρώμα της ψυχής μας. Αν είμαστε φωτεινοί τα κακά απλά υπάρχουν αλλά δε μας αγγίζουν. Κι'ακόμα κι'αν τρυπηθούμε απ'τ'αγκάθια, η μυρωδιά του ρόδου δεν θα αφήσει τον πόνο να νικήσει. Τό'πα πολλές φορές, η καλή μέρα απ'το προηγούμενο βράδυ φαίνεται. Και το καλό βράδυ εξαρτάται από πια πάστα είναι φτιαγμένος ο καθ'ένας μας. Γι'άλλους όμορφο βράδυ είναι αλκοόλ ή χοληστερόλη στο αίμα. Ή ακόμη και εθιστικές ουσίες. Γι'άλλους είναι ένα καλό χύσιμο. Ή πολλά. Γι'άλλους είναι μια αγκαλιά κι'ένα φιλί. Γι'άλλους μια σκέψη κάποιου, έστω και μακρυά, κι'ένα σ'αγαπώ. Ακόμα κι'αν είναι ψίθυρος τ'αέρα. Ακόμα κι'αν δεν πήγε πιο πέρα απ'τ'αστέρια. Η ομορφιά είναι μέσα μας. Και τα όμορφα βράδυα εδώ... Πάντα... Δικά μας...

Δεν υπάρχουν σχόλια: