Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή, 31 Μαρτίου 2013

Τετάρτη, 27 Μαρτίου 2013

Πρόεδρε παρέτα το πλουμί τζιαι πιάσ'τη ππάλα...



Ο πρόεδρος έκανε όσα είχε πει πως δεν θα κάνει εκείνο το βράδυ της 15ης Μαρτίου, ‘για το καλό της πατρίδας’, επειδή τον εκβίασαν. Και μετά διόρισε ανακριτή για να καθίσει στο σκαμνί όσους ευθύνονται. Και ξαφνικά παρουσιάζεται ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας που, εκτός απ’ όλα αυτά που κατεβάζει στο κεφάλι και διατάζει και τινάζει τον τόπο και το λαό στον αέρα, παραδέχτηκε πως διατηρούσε τη Λαϊκή Τράπεζα στον αναπνευστήρα, φορτώνοντας ακόμα 11 δις το λαό, μέχρι να γίνουν εκλογές και ν’ αλλάξει κυβέρνηση, επειδή έτσι ήθελε η προηγούμενη κυβέρνηση. Άρα συνωμότησε σε οικονομική προδοσία κατά της πατρίδος.

Γιατί λοιπόν πρόεδρε δεν τον συλλαμβάνεις, μαζί με τον πρόεδρο του τότε Δ.Σ. της Λαϊκής, δηλαδή τον υπουργό οικονομικών σου, καθώς και τον υπουργό οικονομικών της προηγούμενης κυβέρνησης εκείνης της περιόδου? Τι άλλο θες δηλαδή? Εκτός αν η διερευνητική επιτροπή που διόρισες έχει στόχο κάποιους συγκεκριμένους και δεν το ξέρω.

Εάν θυμάσαι, όταν έλεγαν οι αντίπαλοι κατά την προεκλογική περίοδο πως θα καταστρέψεις την Κύπρο, έλεγες πως δεν άφησαν τίποτα όρθιο για να καταστρέψεις. Σε ξεγέλασαν πρόεδρε και τώρα οδηγείς τον τόπο προς την καταστροφή. Πρόσεξε πρόεδρε πριν να’ ναι αργά. Κι’ αφού θα πεινάσουμε, τουλάχιστο να το κάνουμε ελεύθεροι και ήρωες σαν Έλληνες που είμαστε. Ξαναδές τη λύση που έστειλα στις εφημερίδες, χωρίς τρόικα και άλλες ιστορίες για αγρίους. Αλλιώς εσύ θα’ σαι ο τέταρτος Αττίλας, μετά τις δυο φάσεις της εισβολής και τον Χριστόφια. Και απ’ τις κατάρες των γιαγιάδων, και θα’ ναι πολλές αφού και οι σημερινές νέες θα σε καταριούνται μέχρι τα γεράματά τους, μη σου πω κι’ αυτές που δεν γεννήθηκαν ακόμα, θα πρέπει να διαβάσει παπάς το μνήμα σου για να αναπαυθεί η ψυχή σου, και αν…

Της Αγάπης Αίματα...

Το χρώμα του χρήματος είναι κόκκινο. Όπως το αίμα που χύθηκε για να το αποκτήσεις. Το δικό σου... Ή των άλλων...


Τρίτη, 26 Μαρτίου 2013

Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν – Προσευχή και νηστεία




Ο Ελληνισμός είναι γεμάτος ήρωες, μάρτυρες και άγιους. Απλούς ανθρώπους, γνήσιους Έλληνες, που είχαν πίστη και ιδανικά μέχρι θανάτου. Ανθρώπους που ήξεραν απ’ την αρχή το μέλλον τους κι’ όμως το ακολούθησαν, χωρίς να προσπαθήσουν να το βελτιώσουν ή να το κάνουν πιο ήπιο ή λιγότερο καταστροφικό. Δεν ήθελαν ζωή με εκπτώσεις. Δεν ήθελαν ζωή υποδουλωμένη σε άλλους, σε πάθη, σε καλοπέραση, σε χρήμα, σε τύψεις. Δεν ήθελαν ζωή χωρίς ελευθερία στο πνεύμα και στη ψυχή.

Τις τελευταίες μέρες ζήσαμε στιγμές εσχάτης προδοσίας. Παραδοθήκαμε ‘αμαχητί’ σε μια χούφτα ευρώ. Θυσιάσαμε κάποια πράγματα, κάποιους ανθρώπους, κάποια ιδανικά, κάποιες αρχές για να μην τα χάσουμε όλα, χάνοντας ταυτότητα, ιδανικά, ψυχή. Σ’ αντιστάθμισμα θα μπορούμε να ζήσουμε άνετα κάποιοι, δύσκολα οι πλείστοι, ελπίζοντας σ’ ένα καλύτερο αύριο, διατηρώντας το κατεστημένο και το κεκτημένο του τελευταίου αιώνα. Να εξευτελίζεσαι αφήνοντας ολόκληρο το είναι σου στα χέρια των άλλων, ελπίζοντας πως θα σε μεταχειριστούν καλά κι’ ευχόμενος πως σύντομα θα είναι όλα καλύτερα. Και για να σε παραπλανήσουν, διορίζουν ποινικούς ανακριτές, βρίσκοντας απ’ την αρχή τους αποδιοπομπαίους τράγους που θα ενοχοποιήσουν και θα τιμωρήσουν για να κατευνάσουν τη λαϊκή οργή και να ικανοποιήσουν το λαϊκό αίσθημα για απονομή δικαιοσύνης, αφήνοντας αναπάντητα ένα σωρό ερωτήματα και φυσικά ατιμώρητους τους πραγματικούς ενόχους.

Είχα και γω λύσεις για την κρίση. Όπως ένα σωρό άλλοι υποθέτω. Αλλά κανείς δεν τις έλαβε υπ’ όψιν. Δεν ήταν προς το συμφέρον τους. Αν και τραπεζικός υπάλληλος εδώ και χρόνια, είμαι και φοιτητής δημοσιογραφίας, διά αλληλογραφίας. Κι’ όμως, οι πλείστες επιστολές που έστειλα σ’ εφημερίδες διαγράφηκαν απ’ τη λίστα των e-mails χωρίς να διαβαστούν καν. Και θέλω να ξέρω ποιοι Κύπριοι, φυσικά πρόσωπα και μη, μετέφεραν λεφτά στο εξωτερικό τα τελευταία 4 χρόνια, θέλω να ξέρω ποιοι Κύπριοι, φυσικά πρόσωπα και μη, μετέφεραν λεφτά απ’ τη Λαϊκή και την Τράπεζα Κύπρου τους τελευταίους 18 μήνες, θέλω να ξέρω γιατί ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου δουλεύει με τρόπο που καταστρέφει τις δυο τράπεζες και την οικονομία της Κύπρου, και μάλιστα που φαίνεται σαν οργανωμένο σχέδιο, θέλω να ξέρω όλα αυτά που είχαν συμφωνηθεί για το μνημόνιο με την προηγούμενη κυβέρνηση και δεν ήταν καταγραμμένα για να μπουν στο μνημόνιο όταν θ’ αναλάμβανε η νέα κυβέρνηση, θέλω να ξέρω γιατί η νέα κυβέρνηση προτίμησε να είμαστε φτωχοί και υπόδουλοι στην Ευρώπη αντί φτωχοί και ελεύθεροι…

Κάποιος μπορεί να πει πως έχω πολλές απορίες σαν μικρό παιδί. Και δεν το αρνούμαι, αν αυτό είναι το τίμημα του να’ μαι όσο πιο σωστός Έλληνας και Χριστιανός μπορώ να είμαι. Κάποιος άλλος μπορεί να πει πως αν δεν ήμασταν πιστοί στις αρχές στα ιδανικά μας και στο Θεό θα’ μασταν πλούσιοι και δυνατοί όπως οι γερμανοί ή οι αμερικάνοι. Κι’ ας μας μισούσαν όλοι. Ο καθ’ ένας μπορεί να πει ότι θέλει. Η πραγματικότητα είναι πως στο τέλος όλους περιμένει το ίδιο πράγμα. Δυο μέτρα χώμα. Και ο Ελληνισμός επέζησε και δοξάστηκε επειδή δεν ενδιέφερε κανένα το πώς θα ζήσει μέχρι εκείνη την στιγμή. Όλους τους ενδιέφερε το τι θα κάνουν για να ζουν μετά απ’ εκείνη τη στιγμή. Γι’ αυτό και ο Ελληνισμός είναι ο εκλεκτός λαός του Θεού. Γιατί είναι ο μόνος λαός που έχει ιδανικά, αρχές και αθάνατη ψυχή. Γι’ αυτό και δε λογίζεται Έλληνας που δεν είναι Χριστιανός. Και δε λογίζεται Έλληνας που ανέχεται να τον αδικούν και να τον εξευτελίζουν για να ζήσει καλά τώρα. Μόνο για να ζήσει μετά, να ζήσει αιώνια.

Λυπάμαι που σαν Έλληνας ζω και γω ανάμεσα σ’ ανθέλληνες που οικειοποιήθηκαν την ταυτότητα του Έλληνα για ίδιο συμφέρον. Και είμαστε πολλοί. Κι’ είναι καιρός ν’ αποτινάξουμε το ζυγό των ανθελλήνων, των προδοτών, από πάνω μας. Είναι καιρός να επιστρέψουμε στις ρίζες μας, στις αρχές μας, στα ιδανικά μας, στον πολιτισμό μας, στο Θεό. Πριν χάσουμε τη ψυχή μας. Γιατί αυτό δεν θα μας το συγχωρήσει κανείς. Ούτε εμείς στον εαυτό μας. Και η αιωνιότητα είναι πολύ μεγάλη για να το αντέξουμε…

Δευτέρα, 25 Μαρτίου 2013

Χρόνια Πολλά...



Οι επαναστάσεις ξεκινάνε από ένα άτομο... Πάντα...

Τον Ελληνισμό πολύ θέλησαν να τον υποδουλώσουν. Αρκετοί τα κατάφεραν. Με τη βοήθειά μας. Και τα κατάφερναν πάντα την εποχή που μας χρειαζόταν μια τιμωρία για να συνετιστούμε. Και μετά συνερχόμασταν και επιστρέφαμε στις ρίζες μας. Πίστη, πατρίς, οικογένεια. Χριστός, Ελλάδα, Εμείς.

Οι εκπτώσεις ξεκινούσαν με το ξεπούλημα του αίματος που χύθηκε για μια χούφτα λεφτά. Το αίμα του Χριστού για 30 αργύρια, το αίμα των βυζαντινών για τους παπικούς και τους τούρκους, το αίμα του 21 για γερμανό βασιλιά, το αίμα της Μικράς Ασίας για γερμανόφιλο βασιλιά, το αίμα των παγκόσμιων πολέμων για μια ιδεολογία, το αίμα των αγωνιστών της Ε.Ο.Κ.Α. για μια προεδρία και την ησυχία μας, το αίμα του πραξικοπήματος και της εισβολής για μια χούφτα δολλάρια, το αίμα του λαού για μια χούφτα ευρώ.

Σήμερα υπογράφηκε ακόμα μια προδοσία. Και θα υποφέρουμε για πολύ. Μέχρι να ξαναγίνουμε Έλληνες. Μέχρι να ξαναορκιστούμε στο Ευαγγέλιο και να ξανασκύψουμε το κεφάλι παρακαλώντας το Θεό και την Παναγιά να ευλογήσουν τον αγώνα μας. Μέχρι να ξαναπούμε 'Ίτε παίδες Ελλήνων'. Μέχρι να ξαναφωνάξουμε 'Ή ταν ή επί τας'. Μέχρι να ξανακούσουν οι εχθροί μας το 'Μολών Λαβέ'.

Η επανάσταση ξεκίνησε...

Ποτε θα κανει ξαστερια

Ελπίζω ο Αναστασιάδης και οι λοιποί να θυμηθούν πως του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει... Καληνύχτα...



Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2013

Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν-Σχέδιο Σωτηρίας




Αφού όλοι λένε και μια ιδέα για τη σωτηρία της Κύπρου, μιας και τώρα μόνο ο Θεός κι’ η Παναγιά μπορούν να μας σώσουν αλλά ούτε ένα κεράκι δεν ανάβουμε και να τους παρακαλέσουμε γι’ αυτό, κι’ αφού όλοι έγιναν ειδικοί κι’ υπεύθυνοι, αποφάσισα να καταθέσω και γω το δικό μου σχέδιο σωτηρίας της Κύπρου, το οποίο μπορεί να εφαρμόσει κι’ η μητέρα Ελλάδα που φαίνεται πως μπήκε στο γηροκομείο και δεν την φτάνει ούτε η σύνταξή της για να δώσει έστω και λίγα ψίχουλα στην κόρη της που της τά’ φαγε με δόλιο τρόπο με το κούρεμα του χρέους.

Έχουμε και λέμε λοιπόν. Θέλουμε, με βάση τα σενάρια της Pimco ή πώς τη λένε, περίπου 17 δις σε μια περίοδο 5 χρόνων. Όλοι επίσης λένε με σιγουριά πως οι Κύπριοι καταθέτες έχουν κατατεθειμένα σε Κυπριακές τράπεζες πέραν των 40 δις. Εκδίδοντας λοιπόν ένα δεκαετές ομόλογο με επιτόκιο 6 τοις εκατό, πληρωτέο ανά 6μηνο, με πρώτη καταβολή τόκου σε 5 χρόνια και με εξόφλησή του με το 130 τοις εκατό της αξίας του κατά τη λήξη του ή δυνατότητα ανταλλαγής του μ’ ένα άλλο πενταετές με το ίδιο επιτόκιο και την ίδια αξία αποπληρωμής, με υποχρεωτική δέσμευση του 50 τοις εκατόν των καταθέσεων προθεσμίας των Κυπρίων και με βεβαίωση πως σε περίπτωση ανάγκης, όπως ιατρικούς λόγους ή λόγους σπουδών παιδιών, που δεν θα αρκέσουν οι υφιστάμενες καταθέσεις τους θα τους επιστραφεί μέρος ή όλου του ποσού με τον τόκο που θα έπαιρναν αν έμενε στην κατοχή τους όλο αυτόν τον καιρό, είμαι σίγουρος πως όλοι θα δέχονταν με χαρά, και δεν θα είχαμε πλέον ανάγκη ούτε Τρόικες ούτε Ρωσίες, αν φυσικά υφίσταντο κάποιες προϋποθέσεις.

Βλέπεις, για να δεχθεί ο λαός αυτό το σχέδιο πρέπει να έχει απόλυτη και τυφλή εμπιστοσύνη. Πώς μπορεί να εμπιστευτεί ένα κράτος κι’ ένα σύστημα που μέσα σε 5 χρόνια μας πτώχευσε, μέσα σε 15 μέρες αναίρεσε όλες τις υποσχέσεις που έδωσε, μας κοροϊδεύει μειώνοντας τους μισθούς της κυβέρνησης κατά 25 τοις εκατό ενώ δεν έχει μία να πληρώσει μισθούς και συντάξεις κι’ άλλα πολλά τέτοια που βαριέμαι να παραθέσω τέτοια ώρα. Τι μπορεί να κάνει για να αποκτήσει εμπιστοσύνη? Να βγει ο πρόεδρος και να πει πως δεν θα ξαναπληρωθεί ο ίδιος, οι υπουργοί του κι’ οι βουλευτές μέχρι να σταθεί στα πόδια του ο τόπος. Πως όλες οι συντάξεις θα εξισωθούν στο ποσό των 750 ευρώ, όλοι οι μισθοί του δημοσίου θα έχουν μόνο 5 τοις εκατό ποσοστιαία διαφορά ανά κλίμακα, θα καταργηθεί η ΑΤΑ, θα καταργηθεί ο φόρος εισοδήματος και θα αντικατασταθεί με κλιμακωτό ΦΠΑ ανάλογα της αναγκαιότητας και της πολυτέλειας του είδους, θα μπει τέλος 1 τοις χιλίοις για κάθε συναλλαγή εκροής κεφαλαίου στο εξωτερικό και θα ανέβει από 15 τοις εκατό στο 20 τοις εκατό η αποκοπή απ’ τους κερδισμένους τόκους των καταθέσεων. Αλλά το κυριότερο, θα βρει ΟΛΟΥΣ που μετέφεραν λεφτά στο εξωτερικό τα τελευταία 4 χρόνια συνολικού ποσού πέραν των 100 χιλιάδων ευρώ κι’ αυτούς θα τους εξαναγκάσει να τα φέρουν πίσω και να τους δεσμεύσει ΟΛΕΣ τις καταθέσεις τους μ’ αντάλλαγμα το πιο πάνω ομόλογο.

Τρελό? Μπορεί. Αλλά βαρέθηκα να τους βλέπω εδώ και τόοοσα χρόνια να δείχνουν πως κάνουν ένα σωρό πράγματα αλλά τελικά να πηγαίνουμε απ’ το κακό στο χειρότερο. Η ώρα είναι τώρα. Και το σχέδιο αυτό. Αλλιώς τους βλέπω του χρόνου δήθεν πάλι να κουράζονται για να μας σώσουν κατηγορώντας την Τρόικα, τη Ρωσία και την Αμερική. Αν υπάρχουμε φυσικά…

Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2013

Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν – Οι ηλίθιοι






Είμαι σίγουρος πως αν ζούσε σήμερα ο Ντοστογιέφσκι το υπέροχο βιβλίο του δεν θα τ’ ονόμαζε ‘Ο ηλίθιος’ αλλά ‘Οι ηλίθιοι’. Και σίγουρα θ’ αναφερόταν στο Ελληνικό Έθνος, στον Ελλαδικό και Κυπριακό λαό και εννοείται στους Ελλαδίτες και Κύπριους πολιτικούς, ειδικά πρωθυπουργούς και προέδρους.

Κάποτε ο φούρναρής μου μού είπε: ‘Δε μπορώ να καταλάβω πώς είναι δυνατό ο ένας πολιτικός να παρουσιάζει ένα πράγμα άσπρο και ο άλλος το ίδιο πράγμα μαύρο και να τα καταφέρνουν κι’ οι δυο’. Αλλά δεν είχε σκεφτεί πως όταν αλλάξουν πλευρά και ο ένας από κυβέρνηση γίνει αντιπολίτευση και το αντίστοιχο για τον άλλο, τότε ο ένας που παρουσίαζε το συγκεκριμένο θέμα άσπρο τώρα το παρουσιάζει μαύρο και αντίστοιχα ο άλλος το μαύρο το παρουσιάζει τώρα άσπρο. Και πάλι τα καταφέρνουν.

Είμαστε σε δύσκολη θέση. Θέση που περιήλθαμε μέσα σε λιγότερο από 3 χρόνια. Για τρίτη φορά εξ’ όσων γνωρίζω και θυμάμαι κύπριος πρόεδρος υπογράφει, για να είναι αρεστός ή για να μην φέρει την καταστροφή στον τόπο όπως λέει, κάτι που δεν εγκρίνει, δεν του αρέσει, λέει πως τον πίεσαν και τον εκβίασαν και αφήνει το λαό να βγάλει τα κάστανα απ’ τη φωτιά. Και για τρίτη φορά, πάλι εξ’ όσων γνωρίζω και θυμάμαι, η κυβέρνηση της Ελλάδος στέκει παρά το πλευρό μας, συμπαρίσταται και μας στηρίζει στα λόγια αλλά μας πουλά στην πράξη.

Δεν είναι πρωτόγνωρο το ότι η κυβέρνηση κάνει ότι περνά απ’ το χέρι της για να καταστρέψει ότι υπάρχει, χωρίς λύσεις και πράξεις σωτηρίας, και μόλις γίνει αντιπολίτευση ξαφνικά έχει σχέδια σωτηρίας, λύσεις ευημερίας και ευδαιμονίας του λαού και κατηγορεί τη νέα κυβέρνηση για τα αδιέξοδα που περιήλθαμε. Δεν είναι πρωτόγνωρο το ότι η αντιπολίτευση έχει κρυμμένους άσσους στο μανίκι και μαγικά ραβδιά στο χέρι και μόλις γίνει κυβέρνηση βρίσκεται προ τετελεσμένων και κάνει ότι υποσχέθηκε πως δεν θα κάνει αφού η προηγούμενη κυβέρνηση τά’ κανε μπάχαλο και δε μπορεί να κάνει τίποτα. Κι’ όμως, μπορεί να παραιτηθεί για την ανικανότητά της και να αποχωρήσουν απ’ το πολιτικό προσκήνιο όσοι πρωταγωνίστησαν. Αλλά θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία. Και ηθική, και υπευθυνότητα. Το να ζητάς συγγνώμη δεν δείχνει ήθος κι’ ευθύνη. Πόσο μάλλον το να μη ζητάς. Ούτε και άκουσα απόψε ή έστω αυτές τις μέρες όλους αυτούς τους πλούσιους Κύπριους μεγαλοεπιχειρηματίες και μεγαλοπολιτικούς να λένε πως θα δώσουν ότι έχουν και δεν έχουν για να σωθεί ο τόπος, ή έστω θα φροντίσουν να επαναπατριστούν τα κεφάλαια που έβγαλαν στο εξωτερικό όλα αυτά τα χρόνια κι’ ειδικά αυτούς τους μήνες και μέρες, σαν ένδειξη συγγνώμης που είτε σαν κυβέρνηση, είτε σαν συμπολίτευση είτε σαν αντιπολίτευση είτε σαν επιχειρηματίες που πλούτισαν με τον κόπο και το μόχθο του λαού και τις πλάτες της εκάστοτε κυβέρνησης, έφεραν τον τόπο εδώ. Γιατί αν νομίζουν πως τον τόπο εδώ τον έφεραν οι 2-3 τραπεζίτες λανθάνονται. Μπορεί τα λεφτά των τραπεζών να τά’ φαγαν εκείνοι, αλλά τα λεφτά του λαού τά’ φαγαν αυτοί. Και αφού οι πολιτικοί μας δεν τα κατάφεραν στο έργο που τους ψήφισε ο λαός για να επιτελέσουν, πρέπει να τα επιστρέψουν όλα όσα πήραν.

Και κάτω απ’ όλους αυτούς ο λαός που φωνάζει υπέρ ή κατά ανάλογα, χωρίς να σκέφτεται το αύριο, παρά μόνο το χθες, όπως ένα παιδάκι που γελά ή κλαίει αν του πάρεις δώρο ή όχι, και θυμάται το δώρο που δεν του πήρες αλλά ποτέ το δώρο που του πήρες, εκτός αν το σπάσει ή αν το πάρεις πίσω. Θυμούμαι για παράδειγμα όταν συζητούσαν για μειώσεις στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων που ο γενικός γραμματέας της συντεχνίας τους είχε πει ‘δεν δεχόμαστε κι’ αν θέλουν ας έρθει η Τρόικα να το κάνει’ και όταν ήρθε δεν την ήθελαν. Θυμούμαι τον πρώην πρόεδρο που είχε κάνει περικοπές 10 τοις εκατό στο μισθό του και το νύν που έκανε 25 (αλλά δεν ξέρω αν στο μεταξύ πήραν αυξήσεις) και διερωτώμαι αν πτωχεύσουμε τι ποσοστό θα κάνει στο μισθό του καθώς και στη σύνταξη και στο κονδύλι για τη φρουρά του τέως. Και ο λαός απλά να φωνάζει ‘Παραιτήσου’, ‘Να πληρώσουν όσοι φταίνε’ κι’ άλλα τέτοια, σωστά κατά τη γνώμη μου, χωρίς όμως να ενδιαφέρεται να συνεισφέρει έστω και κάτι στο να σωθεί αυτός ο τόπος. Φτάνει να’ χει, όπως λένε και στην Ελλάδα, 2 τηλεοράσεις, 2 αυτοκίνητα και 2 ευρώ στην τσέπη. Ναι, δε μας ενδιαφέρει κανείς άλλος παρά μόνο ο εαυτός μας. Κι’ αν νομίζουμε πως είμαστε ελεύθεροι επειδή δεν σκύψαμε στη Μέρκελ να το βγάλουμε απ’ το μυαλό μας. Σκύψαμε στους Ρώσους κι’ άλλους ξένους και ντόπιους μεγαλοεπενδυτές. Το σκύψιμο δεν το γλυτώσαμε.

Δεν είναι το ότι αύριο ίσως μπω στην ανεργία. Τουλάχιστο είμαι σε πολύ καλύτερη μοίρα από ένα σωρό άλλους άνεργους μιας και προς το παρών έχω και το σπίτι μου και την υγεία μου. Είναι κι’ ένα σωρό άλλοι που χρωστάνε το σπίτι, έχουν προβλήματα υγείας, έχουν παιδιά, έχουν γονείς και δεν έχουν καν σήμερα, πόσο μάλλον αύριο. Απ’ εκεί και πέρα ίσως πρέπει επιτέλους όλοι μας να ξαναγίνουμε Έλληνες. Να στραφούμε στον συνάνθρωπό μας, τον ομοεθνή μας αλλά κυρίως στο Θεό και την Παναγιά. Γιατί ίσως τελικά αυτό να’ ναι το μεγαλύτερο πρόβλημά μας. Η απώλεια της εθνικής μας ταυτότητας λόγω της απομάκρυνσής μας απ’ τις εθνικές μας αξίες. Τους βωμούς και τις εστίες μας. Την πίστη, την πατρίδα και την οικογένεια. Τον Θεό, την Ελλάδα και την Κύπρο, και τους ανθρώπους μας. Ίσως τότε δούμε άσπρη μέρα. Μέχρι τότε όμως ας πάψουμε να λέμε πως είμαστε Έλληνες. Είναι ντροπή για το Ελληνικό αίμα που χύθηκε σε τόσους αγώνες και το εξαργυρώσαμε με λεφτά. Και σε λίγο δεν θα’ χουμε τίποτα…

Κυριακή, 17 Μαρτίου 2013

Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν – Τυχερός ή πονηρός?




Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν – Τυχερός ή πονηρός?

Τον Αναστασιάδη ποτέ δεν τον θεώρησα έξυπνο πολιτικό. Αν ήταν έξυπνος δεν θα’ θελε να αναλάβει πρόεδρος τώρα, μια περίοδο που ότι κάνεις σαν πρόεδρος είναι λάθος και όποιος κι’ αν είναι πρόεδρος θα’ χει τις ίδιες επιλογές και θα οδηγήσει στο ίδιο αποτέλεσμα. Θα’ φηνε το Μαλά να βγει πρόεδρος, να περάσει ακόμα μια δύσκολη πενταετία η Κύπρος, να αποδοκιμαστεί το Α.Κ.Ε.Λ., να πέσουν τα ποσοστά του στο 10 με 15 τοις εκατό, να βγει πρόεδρος μετά, λίγο πριν εξορυχτούν οι υδρογονάνθρακες και θα’ ταν εθνοσωτήρας. Ενώ αυτός πήγε να το παίξει εθνοσωτήρας τώρα, λέγοντας μεγάλα λόγια και βρίσκοντας πολλά μπροστά του που ποτέ δεν τους έδωσε την πρέπουσα σημασία ενώ τα άκουγε εδώ και καιρό. Κάτι σα νέο Μαρί ένα πράγμα.

Την πονηριά όμως πιστεύω πως την έχει και περισσεύει. Και τη σημερινή εποχή, σ’ ένα παζάρι, μια κοινωνία κι’ ένα κόσμο γυναικοκρατούμενο, είναι σημαντικό όπλο. Εκτός πάλι αν ο πονηρός είμαι εγώ κι’ ότι πιστώνω τον Αναστασιάδη σαν αποτελέσματα της πονηριάς του είναι συγκυρίες, τύχη ή/και συμβουλές των δορυφόρων του και των επιτελείων του. Οπότε και αυτό που βλέπω να’ χει συμβεί τώρα ίσως τελικά να μην είναι πονηριά του αλλά τύχη, συγκυρίες ή συμβουλές των επιτελείων του.

Ο Αναστασιάδης λοιπόν έκανε το ‘καλό’ παιδί κι’ υπόγραψε για το κούρεμα των καταθέσεων, φέρνοντας όλους προ τετελεσμένων σε θέση ‘μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα’, συνιστώντας να διαλέξουμε το ρέμα ελπίζοντας πως οδηγεί σε λίμνη κι’ όχι σε καταρράκτες. Και τους ρίχνει και το ‘πρέπει όμως πρώτα να το ψηφίσει η βουλή’. Κι’ εκείνοι, σίγουρη πως θα την πείσει το δέχονται. Και ξαφνικά αποφασίζει να μην ενημερώσει την Κυριακή τους βουλευτές άρα να μην ψηφιστεί Κυριακή το κούρεμα. Τι σημαίνει αυτό? Ίσως τίποτα. Ίσως όμως και πολλά. Γιατί τώρα ξημερώνει στην Ανατολή. Σε λίγες ώρες θ’ ανοίξουν οι τράπεζες και τα χρηματιστήρια. Μέχρι τις 4 τ’ απόγευμα της Δευτέρας που θα συνέλθει η ολομέλεια για να ψηφίσει, θα’ χουν ανοίξει και στην Αμερική. Ο καβγάς γίνεται για να ενισχυθεί η οικονομία των βόρειων ευρωπαϊκών χωρών και της Αμερικής. Όμως οι εταίρες της Ευρώπης ξέχασαν κάτι πολύ σημαντικό. Στην Κύπρο και στην Ελλάδα είναι Καθαρή Δευτέρα κι’ είναι δημόσια αργία. Και οι τράπεζες μπορεί να μη δουλέψουν και Τρίτη, και Τετάρτη κι’ όσο χρειαστεί. Αλλά στην Ευρώπη δεν είναι αργία. Και όλοι ξέρουν πως οι επόμενοι στη λίστα για κούρεμα είναι οι Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, με μακρινή προοπτική Γαλλία και Ιρλανδία. Κι’ έτσι τ’ αποτελέσματα του πειράματος θα είναι εμφανέστατα πριν καν χορηγηθεί το φάρμακο στο πειραματόζωο που λέγεται Κύπρος. Θα ξέρουμε αν οι αγορές αλλά κι’ ο κόσμος θ’ ανεχτεί, θα δεχτεί ή θα αντιδράσει σ’ αυτό το κούρεμα, ειδικά αυτός που ακολουθεί λίαν συντόμως, και κυρίως θα ξέρουμε πως θα αντιδράσει, κάτι που θα διευκολύνει και τη δική μας άρνηση.

Θα πετύχει λοιπόν ο Αναστασιάδης να κάνει τους απόγονους του Χίτλερ να τον πάρουν τηλέφωνο και να του πουν ‘Άκυρο, έλα για επαναδιαπραγμάτευση’ ή όχι? Θα του πούμε μπράβο για την πονηριά του, μπράβο για τα επιτελεία του ή όχι? Δεν θα ξέρουμε τι θα πούμε μέχρι αύριο. Ένα κερί πάντως τ’ άναψα σήμερα. Ελπίζω ο Θεός να μας λυπηθεί…

Τα σημεία των καιρών?

http://www.tovima.gr/world/article/?aid=450304

Σάββατο, 16 Μαρτίου 2013

Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν – Χαμένοι από χέρι



Όταν αποφάσισα να γράψω το πρώτο ‘Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν (Η αρχή του τέλους) το’ κανα ελπίζοντας να δημοσιευτεί σε κάποια εφημερίδα, μόνο και μόνο για να κάνω κάποιο κόσμο να σκεφτεί κάπως διαφορετικά. Τελικά μόνο στο blog μου διαβάστηκε απ’ ότι κατάλαβα, και φυσικά απ’ τα άτομα των εφημερίδων που το έστειλα και είναι υπεύθυνοι για την αλληλογραφία αναγνωστών. Γι’ αυτό αποφάσισα να συνεχίσω να γράφω και να στέλνω στις εφημερίδες και να δημοσιεύω και στο blog μου, μιας και για άλλη μια φορά κατάλαβα πως ο κόσμος δεν αλλάζει αλλά δε σημαίνει πως δεν πρέπει να προσπαθείς όσο μπορείς να τον κάνεις έστω και λίγο καλύτερο. Έστω κι’ αν φαίνεται πως οι σπουδές που κάνω στη δημοσιογραφία και οι λίγες γνώσεις που πήρα μέχρι τώρα (έχω δρόμο ακόμα μέχρι το πτυχίο) πάνε στράφι (αν και ομολογώ πως δεν τις χρησιμοποιώ σ’ αυτά που γράφω στο blog μου).

Εν πάση περιπτώσει, συνεχίζω μ’ αυτό που ξέρω να κάνω καλύτερα, γραπτώς και προφορικώς. Να εκφράζομαι. Και νοιώθω πως άσχετα με τα θέματα που είχα στο μυαλό για να γράψω, σήμερα επείγει να γράψω για το κούρεμα των καταθέσεων που κρέμεται πάνω απ’ τα κεφάλια εμάς των Κυπρίων (κι’ όχι μόνο).

Προσωπικά είμαι εναντίον του φόρου εισοδήματος και της Α.Τ.Α., παρ’ όλο που πληρώνω περίπου 10000 ευρώ ετήσια φόρο εισοδήματος και αυξανόταν κι’ ο μισθός μου μέχρι πριν 2 χρόνια λόγω Α.Τ.Α. (κι’ όχι μόνο). Για την Α.Τ.Α. θα μιλήσουμε άλλη φορά. Και για το φόρο εισοδήματος. Απλώς τώρα τον αναφέρω για να πω πως εναντιώνομαι επειδή είμαι εναντίον του να εκμεταλλεύεσαι τον κόπο του άλλου για ίδιο όφελος. Και το εισόδημα είναι, ή θα’ πρεπε να’ ναι, το αντίτιμο που καταβάλλεται στον καθ’ ένα για τον κόπο του. Τον κόπο του να αποκτήσεις γνώσεις, να σπουδάσει αν σπούδασε, αλλά κι’ αν δεν σπούδασε δεν έχει σημασία, και να εφαρμόσει όλα αυτά στη δουλειά του, χρησιμοποιώντας αρκετό χρόνο άρα μέρος της ζωής του για να αποκτήσει την οικονομική δυνατότητα να ζήσει το υπόλοιπο του χρόνου του, να προστατέψει και να μεγαλώσει τα παιδιά του, να στηρίξει την οικογένειά του. Και αν είναι σωστός, να καταφέρει να φυλάξει στην άκρη και κάτι για μια δύσκολη στιγμή και για τα ‘τέλη’ της ζωής του. Αυτό κρατήστε το στο μυαλό για επόμενο ποστ. Και τώρα στο κούρεμα.

Απ’ ότι φαίνεται πιο πάνω είμαι εναντίον του κουρέματος. Όπως ήμουνα εναντίον του σχεδίου ΑΝΑΝ. Όμως εκεί ψήφισα ‘ΝΑΙ’. Για άλλους λόγους. Όπως κι’ εδώ, ψηφίζω ‘ΝΑΙ’ στο συγκεκριμένο κούρεμα, όπως δημοσιοποιήθηκε σήμερα. Ειδικά επειδή πραγματικά κανείς δε ζημιώνει. Ναι, ίσως για άλλη μια φορά μόνο εγώ σκέφτομαι έτσι, και μάλλον, για άλλη μια φορά κανείς δεν πρόκειται να καταλάβει τον συλλογισμό μου, αλλά τουλάχιστο ας κάνει τον κόπο να τον διαβάσει. Ίσως τελικά καταλάβει πως κι’ εκείνος το ίδιο σκέφτεται απλά το συναίσθημα δεν τον αφήνει να σκεφτεί.

Τα ποσοστά λοιπόν του κουρέματος είναι 6,7 τοις εκατό για πιστωτικά υπόλοιπα μέχρι 100.000,00 ευρώ και 9,9 τοις εκατό για πιστωτικά υπόλοιπα πέραν των 100.000,00. Και μάλιστα με αντίτιμο μετοχές τραπεζών, οι οποίες θα ανακοινωθούν συντόμως, κάτι που μπορεί να τους αφήσει και κάποιο κέρδος στο μακρύ μέλλον. Λογικό αφού το συνολικό ποσό που θα μαζευτεί απ’ αυτήν την πράξη αγγίζει τα 6 δις, ποσό που χρειάζονται οι Τράπεζές μας για ανακεφαλαιοποίηση (άλλο μεγάλο κεφάλαιο που θ’ ασχοληθώ άλλη φορά). Προσωπικά πιστεύω πως θα’ πρεπε για πιστωτικά υπόλοιπα μέχρι 10.000,00 ευρώ, ή στην εσχάτη μέχρι 1.000,00, να μην γινόταν κούρεμα, μιας και τώρα, ακόμα και λογαριασμοί συνταξιούχων θα κουρευτούν, κι’ έστω αν είναι 50 ή 100 ευρώ, γι’ αυτούς είναι σημαντικό ποσό αφού οι πλείστες συντάξεις είναι γύρω στα 500 ευρώ μηνιαίως.

Όπως και να’ έχει το πράγμα, όσο κι’αν φωνάζουν οι καταθέτες πως τους ληστεύουν, ειδικά αυτοί που έκαναν καυγάδες για 0,5 τοις εκατό επιτόκιο στις καταθέσεις τους, κανείς δε ζημιώνει. Γιατί κανείς δεν έκανε όσα λεφτά έχει απ’ τον κόπο του μέσα σε μια νύχτα. Και με ένα πρόχειρο υπολογισμό, το συνολικό ποσό που θα αποκοπεί δεν θα ξεπερνά τους καθαρούς τόκους 2 ή 3 χρόνων που ήδη έχουν πάρει, χωρίς κόπο και μόχθο. Άρα όλοι, εκτός πιθανόν από ελάχιστες περιπτώσεις, ‘χάνουν’ απ’ τα κέρδη που είχαν χωρίς να κουραστούν. Αν λοιπόν είναι για το καλό του τόπου, γιατί όχι? Και γιατί πειράζει αν απ’ το 15 τοις εκατό που αποκόπτεται τώρα απ’ τους τόκους αποκοπεί 25 τοις εκατό, αφού κανείς δεν κοπιάζει γι’ αυτό? Ειδικά αν σκεφτούμε πως πάρα πολύ, Ελλαδίτες και Κύπριοι καταθέτες, επώνυμοι κι’ ανώνυμοι, έχουν μεταφέρει τεράστια ποσά σε τράπεζες του εξωτερικού με επιτόκιο 1 τοις εκατό μόνο. Όσο για τον εταιρικό φόρο που αυξάνεται από το 10 στο 12,5 τοις εκατό, γιατί κανείς δεν λαμβάνει υπ’ όψιν τα οφέλη που έχει μια εταιρεία, όπως επιστροφή Φ.Π.Α., αγορές αυτοκινήτων των διευθυντών κλπ με αποτέλεσμα να μειώνονται τα κέρδη άρα και το φορολογούμενο ποσό?

Σίγουρα ένας οικονομολόγος μπορεί να αναπτύξει πολύ καλύτερα τα πιο πάνω. Το θέμα είναι να το νοιώσουν οι άσχετοι από οικονομικά. Γιατί όλοι ξέρουμε πως ο λαός δεν σκέφτεται. Νοιώθει κι’ ενεργεί ανάλογα. Και πρέπει να νοιώσει πως κανείς δεν τον κλέβει. Και πρέπει να νοιώσει την οργή των πλούσιων ευρωπαίων εδώ και χρόνια για τις χώρες του νότου που συνέχεια τις επιχορηγούν απ’ τους φόρους των δικών τους πολιτών. Και πρέπει να νοιώσει πως για ότι γίνεται τώρα δεν φταίει μόνο η προηγούμενη κυβέρνηση, σ’ Ελλάδα και Κύπρο. Απλά αυτή επιτάχυνε την καταστροφή. Φταίνε όλες οι κυβερνήσεις γιατί όλες ακολούθησαν το ίδιο δρόμο που χάραξε η κάθε προηγούμενη, καμιά δεν άλλαξε πορεία. Κι’ αφού οι κυβερνώντες είναι προϊόντα της δικής μας κοινωνίας, είναι σαν εμάς, είναι καθρέφτες μας, άρα εμείς φταίμε. Κι’ αν δεν αλλάξουμε σήμερα, την έχουμε βαμμένη. Επειδή δεν έχει σημασία τι θα ψηφίσει η βουλή τη Δευτέρα, αν και ελπίζω ν’ αφήσουν τους εγωισμούς και τις φιλοδοξίες και να ψηφίσουν το νόμο για το κούρεμα ή να βρουν μια λύση που θα μπορεί να εφαρμοστεί Δευτέρα νύχτα, κι’ όχι να πουν ‘Ψηφίζουμε όχι και κόψτε το λαιμό σας’ (αν συμβεί αυτό θα σημαίνει πως όλοι οι βουλευτές και πολύ πλούσιοι είναι και καταθέσεις στο εξωτερικό έχουν αλλά το κυριότερο θα σημαίνει πως δεν τους ενδιαφέρει είτε για το λαό είτε για τον τόπο). Είναι δεδομένο πως είμαστε πειραματόζωο, όχι μόνο για την Ευρωπαϊκή ένωση αλλά για όλες τις οικονομίες του κόσμου. Είναι δεδομένο πως θέλουν όχι μόνο τους υδρογονάνθρακές μας αλλά και ότι το θέμα πάει πολύ πιο βαθειά. Το θέμα αγγίζει κοινωνίες, έθιμα, ήθη, θρησκεία. Και είναι δεδομένο πως το μεγάλο μας πρόβλημα δεν είναι πως είμαστε μικροί αλλά πως είμαστε δειλοί και γλείφτες και βολεμένοι. Και είναι δεδομένο πως είναι καιρός να ξυπνήσουμε, να πούμε ‘ήμαρτον’ και να επιστρέψουμε εκεί που ο άνθρωπος έχει αξία κι’ όχι τιμή. Γιατί τώρα δεν αξίζουμε, απλά κοστολογούμαστε. Και η τιμή που μας δίνουν είναι αυτή που καταφέραμε να έχουμε. Τιμή κατοικίδιο. Τα μεσογειακά κατοικίδια των πλούσιων ευρωπαίων. Χαμένοι από χέρι…

Τρίτη, 12 Μαρτίου 2013

One and only...

Για όλους υπάρχει. Είναι το άτομο που σε κάνει να προσεύχεσαι στο Θεό να το έχει πάντα καλά. Καληνύχτα...



Πέμπτη, 7 Μαρτίου 2013

Κορίτσια...



Λατρεύω τις γυναίκες γι'αυτό που πλάστηκαν να είναι, όχι γι'αυτό που προσπαθούν νά'ναι, κι'ας το πετυχαίνουν καμιά φορά...Χρόνια Πολλά...

Τρίτη, 5 Μαρτίου 2013

Let it be not...



Ίσως τελικά η πείνα κι'η φτώχεια να μην είναι το πρόβλημα αλλα η μαύρη κι άδεια ψυχή μας...Καληνύχτα...